::نفسانیات یک من::

دست و دلبازی در ایده‌پردازی

nafsaniat — Fri, 06 Nov 2009 10:08:18 GMT

حاشیه...

● غربال سوفیا؛ مطلبی از میرشکاک؛

ولايت بدون ولايت، سياست‎زدگي است و سياست‎زدگي جز فلك‎زدگي و نيست‎انگاري فرجامي ندارد....

● این مطلب آقای زائری در مورد اقبال به یوزارسیف در لبنان را هم بخوانید.

● دو تا فیلم هم در سینما دیدم.

کتاب قانون و صداها.

کتاب قانون را توصیه می‌کنم ببینید، نقد کوتاهی هم بر آن نوشته‌ام که شاید بعدا منتشرش کردم.

صداها هم احتمالا برای هنری‌ها بواسطه نوع روایتش فیلم بدی نباشد.

چند روز این هفته را بواسطه آنفولانزای حاصل از شلوغی‌های مترو در خانه گذراندم و فرصت بیشتری برای مطالعه داشتم.

کتاب خوبی از دکتر فیاض منتشر شده‌است با عنوان " ايران آينده به سوي الگويي مردم‌شناختي براي ابرقدرتي ايران"؛

به همه دوستان بخصوص کسانی که در مقطع ارشد رشته‌های مختلف علوم انسانی اعم از فلسفه و جامعه‌شناسی و ارتباطات و ادبیات و هنر و ... مشغول هستند توصیه می‌کنم حتما این کتاب خوشخوان و نسبتا مختصر را مطالعه کنند.

یکی دوترم پیش یک درسی در دانشکده داشتم با یکی از اساتید صاحب‌نام رشته علوم قرآن و حدیث که مکتوبات و مقالات فراوانی هم دارد.

از نظر من در تمام طول ترم حواس استاد به این بود که مبادا ایده و سرنخ یک مقاله و کار پژوهشی دست دانشجو بدهد و ایده‌هایش برای مقاله نوشتن از دستش خارج شود!

یعنی فقط از مقالات و نوشته‌های خودش با سرعت لاک‌پشت روخوانی می‌کرد سر کلاس؛

حالا این را گفتم که بگویم این کتاب دکتر فیاض برعکس رفتار اون استاد محترممان، با دست و دل‌بازی بیش از حدی در ایده پردازی و طرح سرنخ برای کار پژوهشی کردن نوشته شده‌است.

اول قصد داشتم ایده‌هایی را که در کتاب طرح شده‌است لیست کنم که دیدم فهرست بسیار بلندبالایی می‌شود و خارج از حوصله یک پست است.

اگر بخواهم خلاصه بگویم باید بگویم که یک « آسیا در برابر غرب» است که با زبان مردم ‌شناسی نوشته شده و کاملا هم در پارادایم انقلاب اسلامی است و البته خلاقیت‌ها و نظریات خاص آقای فیاض به همراه نتیجه گیری‌هایی از مطالعات گسترده ایشان در حوزه‌های مختلف هم در آن به چشم می‌خورد.

مسائل کتاب هم فقط به مردم شناسی محدود نیست. به همه حوزه‌های فرهنگ و تمدن مربوط است و بخصوص برای دوستانی که به دنبال ایده برای نوشتن پروپوزال پایان‌نامه می‌گردند بسیار راه‌گشاست.

البته کتاب بیشتر لحن سخنرانی دارد و شاید در تعاریف رایج پژوهش نگنجد،‌ضمن این‌که برخی مطالب مطرح شده در کتاب شاید فقط سؤالاتی برای تأمل بیشتر ایجاد کند اما در کل توصیه می‌کنم این کتاب را بخرید و بخوانید. ( یک فصل از کتاب را در این لینک می‌توانید ببینید.)

هشت روایت از هشتمین امام

nafsaniat — Thu, 29 Oct 2009 18:57:18 GMT

حاشیه...

● وبلاگ گوش قرمز فیلتر شده‌است.

این همه VOA و BBC فارسی و روزنامه علیه دولت هست، آن وقت یک گوش قرمز را نمی‌توانند تحمل کنند!

از همین‌جا ضمن همدردی با گوش قرمز، آمادگی برای هر نوع اعتراضی را اعلام می‌نماییم.

● شعر جدید قزوه.

من که زیاد از شعرهاش بدلیل غلبه یک نوع فضای انتزاعی خاص، ‌چیزی سر در نمیآرم ولی انگار این شعرش بد نیست. چون از احمدی‌نژاد حمایت کرده!

● بیت:

صد شکر که سیل نخبگان

ما را با خود نبردمان!

● چیزهایی که راجع به پدرانمان باید بدانیم.

از این مطلب خوشم آمد. یاد بابام افتادم.

آنچه که در ادامه می‌آید را برایتان از روایات امام رضا علیه‌السلام در کتاب تحف العقول انتخاب کرده‌ام.

انشاالله که خداوند متعال به برکت ایام میلاد ایشان، عیدی‌های مادی و معنوی بی‌شماری از خزائن غیبش نصیب خوانندگان عزیز و تایپ کننده‌این سطور بنماید.

ترجمه‌ها متعلق به ترجمه آقای کمره‌‌ای است.

1. قَالَ الرِّضَا ع‏ لَا يَكُونُ الْمُؤْمِنُ مُؤْمِناً حَتَّى تَكُونَ فِيهِ ثَلَاثُ خِصَالٍ سُنَّةٌ مِنْ رَبِّهِ وَ سُنَّةٌ مِنْ نَبِيِّهِ ص وَ سُنَّةٌ مِنْ وَلِيِّهِ ع فَأَمَّا السُّنَّةُ مِنْ رَبِّهِ فَكِتْمَانُ السِّرِّ وَ أَمَّا السُّنَّةُ مِنْ نَبِيِّهِ ص فَمُدَارَاةُ النَّاسِ وَ أَمَّا السُّنَّةُ مِنْ وَلِيِّهِ ع فَالصَّبْرُ فِي الْبَأْسَاءِ وَ الضَّرَّاء.

مؤمن مؤمن نباشد تا در او سه خصلت بود، سنتى از پروردگارش، و سنتى از پيمبرش، و سنتى‏از امامش،

سنت پروردگارش رازپوشى است، و سنت از پيمبرش مدارا با مردم، و اما سنت از امامش شكيبائى در سختى و تنگى.

2. لَيْسَتِ الْعِبَادَةُ كَثْرَةَ الصِّيَامِ وَ الصَّلَاةِ وَ إِنَّمَا الْعِبَادَةُ كَثْرَةُ التَّفَكُّرِ فِي أَمْرِ اللَّه‏.

عبادت پر روزه داشتن و نماز خواندن نيست و همانا عبادت پرانديشه كردن در امر خدا است‏.

3. إِذَا أَرَادَ اللَّهُ أَمْراً سَلَبَ الْعِبَادَ عُقُولَهُمْ فَأَنْفَذَ أَمْرَهُ وَ تَمَّتْ إِرَادَتُهُ فَإِذَا أَنْفَذَ أَمْرَهُ رَدَّ إِلَى كُلِّ ذِي عَقْلٍ عَقْلَهُ فَيَقُولُ كَيْفَ ذَا وَ مِنْ أَيْنَ ذَا

چون خدا امرى را خواهد خرد را از بنده‏ها بربايد و خواست خود را اجراء كند، و چون امرش را اجراء كرد خرد هر خردمند را باو برگرداند، و ميگويد اين چطور شد؟ و اين از كجا شد؟

4. الصَّمْتُ بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الْحِكْمَةِ إِنَّ الصَّمْتَ يَكْسِبُ الْمَحَبَّةَ إِنَّهُ دَلِيلٌ عَلَى كُلِّ خَيْر

خموشى يكى از ابواب حكمت است، راستى خموشى دوستى مى‏آورد، راستى كه آن رهنماى هر خيريست.

5. إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ الْقِيلَ وَ الْقَالَ وَ إِضَاعَةَ الْمَالِ وَ كَثْرَةَ السُّؤَال‏

خدا پرگفتن و مال تلف كردن و پر خواهش كردن را دشمن ميدارد.

6. وَ سَأَلَهُ أَحْمَدُ بْنُ نَجْمٍ عَنِ الْعُجْبِ الَّذِي يُفْسِدُ الْعَمَلَ فَقَالَ ع الْعُجْبُ دَرَجَاتٌ مِنْهَا أَنْ يُزَيَّنَ لِلْعَبْدِ سُوءُ عَمَلِهِ فَيَرَاهُ حَسَناً فَيُعْجِبُهُ وَ يَحْسَبُ أَنَّهُ يُحْسِنُ صُنْعاً وَ مِنْهَا أَنْ يُؤْمِنَ الْعَبْدُ بِرَبِّهِ فَيَمُنُّ عَلَى اللَّهِ وَ لِلَّهِ الْمِنَّةُ عَلَيْهِ فِيه‏

احمد بن نجم او را از عجب پرسيد كه مفسد عمل است در پاسخ فرمود: عجب درجاتى دارد يكى اينكه كردار بد بنده در نظرش خوش جلوه كند و آن را خوب بداند و پندارد كار خوبى كرده. يكى اينكه بنده‏اى بخدا ايمان آرد و منت بر خدا نهد با اينكه خدا را باو منت است در اين باره‏

7. وَ سُئِلَ عَنْ خِيَارِ الْعِبَادِ فَقَالَ ع الَّذِينَ إِذَا أَحْسَنُوا اسْتَبْشَرُوا وَ إِذَا أَسَاءُوا اسْتَغْفَرُوا وَ إِذَا أُعْطُوا شَكَرُوا وَ إِذَا ابْتُلُوا صَبَرُوا وَ إِذَا غَضِبُوا عَفَوْا

پرسيدند: بهترين بندگان كيانند؟ فرمود: آنها كه چون كار نيك كنند شاد شوند و چون بد كنند آمرزش خواهند، چون نعمتشان دهند شكر گويند، چون گرفتار شوند صبر كنند، و چون خشم گيرند درگذرند.

8. لَا يَسْتَكْمِلُ عَبْدٌ حَقِيقَةَ الْإِيمَانِ حَتَّى تَكُونَ فِيهِ خِصَالٌ ثَلَاثٌ التَّفَقُّهُ فِي الدِّينِ وَ حُسْنُ التَّقْدِيرِ فِي الْمَعِيشَةِ وَ الصَّبْرُ عَلَى الرَّزَايَا

بنده تا سه ويژگى را دارا نباشد حقيقت ايمان را كامل درنيابد. عميق نگرى در دين و نيك اندازه‏گيرى مخارج زندگى و شكيب بر بلاها و ناگوارى‏ها.

وقتي وكيل امام(ع) اختلاس مي‌كند!

nafsaniat — Fri, 23 Oct 2009 13:04:18 GMT

حاشیه...

● چقدر اين عصرهاي جمعه در روزهاي پاييز و زمستان، گرفته است.

● مهندس حريرچيان از فعالان فرهنگي شهر اصفهان و از جانبازان دوران دفاع مقدس به رحمت ايزدي پيوست.

اگر اينجا را مي‌خوانيد براي شادي روحشان صلواتي بفرستيد و اگر حوصله بيشتري داريد حمد و سوره‌اي هم بخوانيد.

● يك‌جايي كامنت گذاشته‌ام كه « خيرالپست ما قل و دل و لم يمل»؛

بهترين پست‌ها آنست كه كوتاه باشد،‌بر موضوع دلالت كند و ملالت ايجاد نكند.

اين آموزه از احاديث ساختگي خودم و تجربه قريب به سه سال وبلاگ‌نويسي‌است.

كتاب مكتب در فرآيند تكامل را يكي دو سال پيش خواندم.

ديدن وي‍‍ژه‌نامه كتاب ماه دين( شماره ۱۴۲، مردادماه ۱۳۸۸،‌قابل دانلود از اينجا) با موضوع نقد اين كتاب باعث شد تا اين پست را بنويسم.

اين ويژه‌نامه كاملترين مجموعه‌اي بوده‌است كه تاكنون در نقد اين كتاب ديده‌ام.

خردنامه همشهري هم در يك شماره مطالبي راجع به اين كتاب منتشر كرد ولي اين ويژه‌نامه كاملتر به موضوع پرداخته‌است.

دو نقد حجت الاسلام طارمي به همراه پاسخ‌هاي مدرسي طباطبايي و نيز خلاصه كتاب به همراه گزارشي از آن از مطالب قابل استفاده اين ويژه‌نامه است.

حرف‌ كلي كتاب اينست كه با توجه به مقتضيات فكري و فرهنگي قرون اول هجري،‌ بسياري از اين مرزبندي‌هاي كلامي سفت و سخت كه در ادبيات كلامي شيعه وجود دارد عملا امكان‌پذير نبوده‌است.

مثلا خيلي از شيعيان راجع به تعداد ائمه علم كافي نداشته‌اند،‌ يا اين كه تلقي از عصمت به اين شكل كه اكنون در كلام شيعه وجود دارد آن موقع در تلقي شيعيان وجود نداشته‌است و ...

البته من خواندن اين كتاب را فقط به محققان و اساتيد توصيه مي‌كنم.

ولي يكي از نكات حاشيه‌اي كه همان موقع (قبل از حوادث اخير!) در خواندن كتاب برايم جلب توجه كرد داستان برخي وكلاي ائمه بود كه بعدا پول ائمه را بالا كشيدند و رفتند!

بعنوان نمونه در ص ۵۲ كتاب از عروة بن يحيي دهقان نام مي‌برد كه وكيل ارشد امام حسن عسكري(ع) در بغداد بود و بعدها به دليل اختلاس در وجوه مالي مورد لعن ايشان قرار گرفت.

يا در جاي ديگر از فردي مي‌گويد كه در زمان يك امام وكيل حضرت بود و بعد از فوت امام با امام بعدي بيعت نكرد و پول‌ها را برداشت و رفت و ايستادگي‌اش در مقابل امام بعدي باعث شد تا ايشان براي كسي كه اين شخص را بكشد تا آخر عمر مقرري ماهانه تعيين كند!

البته راجع به اين كه اين وكلا در چه حدودي وكالت داشتند و آيا فقط در مسائل مالي وكيل بودند يا مثلا جايگاهي شبيه به نواب اربعه داشتند و در همه مسائل ديني نماينده امام(ع) بودند بحث هايي بين محققان وجود دارد اما حداقل قابل قبول مسأله اينست كه در يك زمان در حيطه مسائل مالي، مسئول منصوب و مورد اعتماد امام بودند.

خلاصه اين‌كه تا يك مدت مديدي راجع به اين موضوع، البته بيشتر از بعد اخلاقي و معرفتي فكر مي‌كردم و اين كه چقدر بايد به درگاه خدا التجا كرد تا انسان را از لغزش‌ها حفظ كند.

و اين‌كه امكان لغزش و سقوط شديد آدم‌ها، حتي آدم‌هايي كه منصوب و مورد اعتماد امام معصوم بوده‌اند نيز وجود دارد. آن هم براي چي؟ براي يك مشت پول، براي مقام...

دور تند تاریخ

nafsaniat — Fri, 16 Oct 2009 06:32:18 GMT

حاشیه...

● دوشید فتنه ای شتران دو ساله را
بر دوششان نهاد به بازی جهازها

شوخی شدست و عشوه نماز شیوخ شهر
رحمت به بی نمازی ما بی نمازها...

این شعر را ببنید.

● سلام بر همه الا به انقلاب فروش....این شعر را هم ببینید.

● مطلب دوستت دارم مرد همچنان از اقصی نقاط وب خوانده می‌شود و کامنت می‌خورد.

استاد طاهرزاده یکی دو هفته قبل از انتخابات اخیر بحثی داشتند تحت عنوان 22 خرداد پانزده خردادی دیگر؛

این انتخابات را با پانزده خرداد که سرآغاز نهضت امام خمینی(ره) بود ـ و تا الآن هم تحلیلگران راجع به آن می‌نویسند و نظر می‌دهند ـ مقایسه کرده بودند. یکی از جنبه‌های این مقایسه را در ظهور ناگهانی و بدون کسب آمادگی‌های لازم در بین انقلابیون می‌دانستند.

می‌گفتند پانزده خرداد یک‌دفعه اتفاق افتاد، در فضایی که ما اصلا توقع آن‌را نداشتیم و یک دفعه ماجرا کلا عوض شد و افق‌های انقلاب گشوده شد.

در حوادث اخیر کشور هم انگار حوادث بیست سال، طی بیست روز اتفاق افتاد و به قول فرهاد جعفری با سرعت چند میلیون‌سال نوری در تاریخ جلو رفتیم!

یعنی اگر نوار تاریخ با سرعت معمولش پخش می‌شد تا پنجاه سال دیگر هم بعضی از این اتفاقات رخ نمی‌داد.

در چنین فضایی به نظر می‌رسد بسیاری تحلیل‌ها و طبقه‌بندی‌ها دیگر دوره‌اش گذشته باشد.

ولی انگار عده قابل توجهی که بیشتر هم از نخبگان جامعه هستند متوجه این دور تند تاریخ نشده‌اند و همچنان مباحث را در فضاهای ذهنی خودشان دنبال می‌کنند.

بیشتر خبرها و تحلیل‌ها و تیترهایی هم که در رسانه‌ها منعکس می‌شود مربوط به دوران ماقبل انتخابات 88 است.

بعنوان نمونه، از ژست‌های بی‌طرفانه و جریان سوم و دودوزه بازی و ...(که نماینده این تفکر سایت تابناک است.) باید نام برد که از جمله همین افکار و تحلیل‌های تاریخ مصرف گذشته‌است که دیگر خریداری ندارد.

و البته این روزها از این دست تحلیل‌ها و افشاگری‌ها و خبرسازی‌ها و ... زیاد هم از جیب ژورنالیست‌ها و سیاسیون در می‌آید اما انگار حرف‌هایی است که دیگر اصلا شنیده نمی‌شود.

یعنی صبح‌ها که پای دکه‌های مطبوعاتی می‌ایستی مطمئنی که دیگر هر اتفاقی قرار بود بیافتد افتاده‌است و روزنامه‌ها دیگر چیزی برای گفتن ندارند.

خلاصه این که ما هم علیرغم این‌که مطمئنیم به اندازه خیلی از فسیل‌های سیاسی از تحلیل فضا عقب نیستیم اما گوشمان برای شنیدن تحلیل‌های جدی از آن‌چه بر ما گذشته است باز است و منتظریم یک نفر بیآید بگوید چه‌ اتفاقی افتاده‌است برای ما در این دور تند تاریخ؟!

درباره تهران

nafsaniat — Fri, 09 Oct 2009 11:02:18 GMT

حاشیه...

● وبلاگ نفسانیات یک من در سومین نمایشگاه رسانه‌های دیجیتال در فهرست معرفی صد وبلاگ مفید ایرانی بود!

● این سایت مطالب خوبی راجع به عرفان و آیت الله ناصری داره.

● این مطلب وحید جلیلی هم توصیه می‌شود.

فیلم‌باز و فیلم‌شناس نیستم اما چند وقتیست هرشب که خسته و کوفته در این شهر لعنتی به میله‌های اتوبوس و مترو آویزان هستم تا به خانه و خوابگاه برسم موسیقی فیلم درباره الی را با موبایلم گوش می‌کنم.

انگار که این موسیقی، تجسم تهران و سرنوشت آن است.

یک خوبی و سرخوشی مبهم و کشدار که باید منتظر یک سرنوشت تلخ و مبهم هم در پایان آن باشیم.

مردمی که الکی خوشند و الکی اعتراض می‌کنند، عصبی‌اند، با کوچکترین اتفاقی وضعیتشان از این رو به آن رو می‌شود. یله و رها هستند...

به نظرم این‌ها همان مردمی هستند که تهران به مدد توسعه بی در و پیکرش پرورش داده‌است.

مردمی که آخر سر نه هویتشتان معلوم می‌شود، نه شناسنامه‌شان پیدا می‌شود و نه سرنوشتشان مشخص است.

فقط چند صباحی را در این ابهام در خوشی‌ها و ناخوشی‌های گذرا طی می‌کنند.

این موسیقی را گوش می‌کنم احساس می‌کنم که دارد می‌گوید آخرسر زلزله بزرگی همه‌چیز را در تهران نابود می‌کند و تهران هم یک خاطره نوستالژیک می‌شود در بین بقیه خاطرات.

شاید هم آن زلزله مهیب اتفاق افتاده باشد در هویت مردمی که در این شهر شلوغ هیچ هویتی برایشان نمانده‌است.

جرج جرداق چند بار نهج‌البلاغه را خوانده‌است؟

nafsaniat — Fri, 02 Oct 2009 17:01:47 GMT

حاشیه...

● بابت شکسته شدن رکورد بازدیدهای وبلاگ در هفته پیش ممنون.

از کسانی که لینک مطلب " دوستت دارم مرد" را به گروه‌های زیادی ایمیل زدند متشکرم.

● اکثر حرف های این پست حامد فتاحی را قبول دارم بخصوص این قسمتش را:

" آنهایی که سعید حجاریان را با آن وضعیت رقت انگیزش در میزگرد تلویزیونی نمایش دادند، در خوشبینانه ترین حالت، احمقهایی هستند که هیچ چیز از رسانه و مخاطب و ... نمی فهمند."

● الباطل یموت بترک ذکره؛‌

باطل را یاد نکنی می‌میرد.

به نظرم لازم نیست هر س.م.س و ایمیل تمسخر آمیز راجع به م.م و سبزها را فروارد کنید.

بعضی کارها فقط باعث می‌شود تا یک گروه عصبانی بی‌منطق، ‌عصبانی‌تر شود.

هفته پیش جلسه‌ای خصوصی با حاج آقای رهدار داشتیم که تازه از یک سفر علمی ـ تحقیقاتی به لبنان برگشته‌اند.

نکات و خاطرات شیرین و قابل توجهی از مسائل لبنان می‌گفتند.

از تفاوت حزب‌الله و امل، از اقتدار ایران در جنوب لبنان، از روز قدس در لبنان، اسلام و تشیع خاص لبنانی‌ها و موارد جالب در خصوص حجاب آن‌ها و ...

چون برای یک سفر علمی به لبنان رفته بودند دیدارهای زیادی هم با چهره‌های شاخص علمی و مذهبی لبنان انجام داده‌بودند.

یکی از شخصیت‌هایی که با او دیدار کرده بودند جرج جرداق مسیحی بود.

همآن که مؤلف کتاب امام علی صدای عدالت انسانی است و احتمالا در ذهن شما هم این خاطره راجع به او وجود دارد که نهج‌البلاغه را دویست‌بار خوانده است.

حاج‌آقا می‌گفتند راجع به همین قضیه که چه‌جوری نهج‌البلاغه را دویست‌بار خواندی، از او پرسیدم که گفت: نه، کی‌گفته من دویست بار نهج‌البلاغه را خواندم، من فقط دو بار نهج‌البلاغه را خواندم!

یک‌بار در سیزده سالگی و بار دیگر در بیست و سه سالگی؛‌که مطالعه بار دوم با تأمل بیشتر بود و چهار پنج سال هم طول کشید.

این ماجرای دویست بار نهج‌البلاغه را خواندن قضیه معروفی هم هست اتفاقا و از مواردی است که مرتب آقایان تو سر ما می‌زدند! و احتمالا شما هم از منابر و سخنرانی‌ها بارها شنیده‌اید.

مرحوم دشتی هم در مقدمه ترجمه نهج‌البلاغه‌اش به آن اشاره می‌کند.

خلاصه این‌که این قضیه دویست بار مطالعه نهج‌البلاغه توسط جرج جرداق از جمله مواردی است که روح خود جرج جرداق هم از آن خبر ندارد.

حالا من این را نوشتم ولی خدا وکیلی بیآیید بین این‌همه وقتی که برای وبگردی و تماشای فوتبال و سینما رفتن و ... می‌گذاریم وقتی هم برای یک دور با دقت نهج‌البلاغه را خواندن و یک دور تفسیر قرآن را با تأمل خواندن بگذاریم.

نگرانم که عمرمان تمام شود و به خیلی کارها نرسیم...

کروکودیل و آنچه به ما نگفتند

nafsaniat — Thu, 24 Sep 2009 13:16:18 GMT

حاشیه...

● من خیلی از راه‌پیمایی سبزها در روز قدس و سایر اتفاقاتی که فضا را تا حدودی ملتهب نگه‌می‌دارد خوشحال هستم.

اصلا انقلاب است و این التهابات؛

در دوران اصلاحات به دلیل هجمه‌هایی که بود بیشتر احساس انقلابی بودن داشتیم تا دوران دولت نهم.

به قول علیرضا شفاه اواخر دولت نهم از بس هیچ اتفاقی نمی‌افتاد داشتیم تبدیل به مرداب می‌شدیم.

حسین ساعی گفته‌است که شب روز قدس تا صبح بیدار بوده‌است!

● اول که اسم گوش‌قرمز را دیدم از اسمش فکر می‌کردم باید وبلاگ زردی باشه ولی پست‌های طنز جالبی می نویسه.

● نظر دادن شما برای مطالبی که از دوستان در وبلاگ‌هایشان منتشر می‌شود مایه دلگرمی نویسندگان مطالب است.

توصیه می‌کنم اگر می‌خوانید حتما با یک اسم واقعی یا مستعار تعریف شده شروع کنید و بعنوان یک جهاد فرهنگی کوچک در حد خودتون و از باب تواصی به حق و تواصی به صبر، مشوق نویسندگان معطوف به گفتمان خدا، پیغمبر و اینجور مسائل باشید و مرتب نظر بدهید،

ولو به یک شکلک از شکلک‌های بلاگفا!

فقط وبلاگ خودم هم مدنظرم نیست. وبلاگ همه دوستانی که سر می‌زنید و می‌خوانید.

وبلاگ نویسی یکی از شؤونات روشنفکری است و از مقتضیات روشنفکری پزدادن به مطالعات و فیلم‌ها و شعر و موسیقی‌هایی است که خوانده‌ای و دیده‌ای وشنیده‌ای و مخاطبانت احتمالا ندیده‌اند.

(همان قضیه‌ای که شهید آوینی از خودش نقل می‌کند که در دوران روشنفکری کتاب انسان تک ساحتی هربرت مارکوزه را جوری زیربغلم می‌گرفتم که جلدش درست پیدا باشد و همه خیال کنند که من چقدر می‌فهمم و اینا!)

در همین راستا یکی از داستان‌های کوتاهی را که نوشته داستایفسکی ‌است در این پست به اجمال برایتان معرفی می‌کنم.

اسم داستان«کروکودیل» است. در بعضی ترجمه‌ها به «تمساح» هم ترجمه کرده‌اند.

خواندن این داستان را به همه مخاطبان اینجا بخصوص کسانی که مطالعاتی با صبغه غرب‌شناسی داشته‌اند توصیه می‌کنم.

واقعا این داستان را می‌خواندم شگفت‌زده بودم که چرا کسی قبلا راجع به این داستان هیچ چیزی به بنده که الآن قریب به بیست و هفت سال سن دارم! نگفته بود.

الآن هم که مشغول نوشتن شدم جستجوی مختصری در گوگل انجام دادم و مطلب قابل توجهی به زبان فارسی در مورد آن در اینترنت پیدا نکردم.

با این‌که داستان مشهوری هم هست اتفاقا؛

آن‌گونه که رضا رضایی مترجم کتاب رؤیای آدم مضحک ( که داستان کروکودیل و چند داستان دیگر داستایفسکی در این کتاب آمده‌است.) در مقدمه کتاب می‌گوید حتی بعدها نشریه‌ معروفی با نام کروکودیل در شوروی چاپ می‌شده است که نام آن از همین اثر گرفته شده بوده است.

تقریبا یک‌جاهایی از این داستان، از لحن تمسخرآمیز داستایفسکی راجع به نظام سرمایه‌داری و تمدن غرب و علم‌زدگی دوران جدید یاد لحن استاد طاهرزاده می‌افتادم! موقعی که راجع به افراد متوهم اصطلاحا غربزده صحبت می‌کنند.

ادبیات روسیه مملو است از بدبینی یا حداقل تشکیک نسبت به نتایج مدرنیته، علم‌زدگی قرن نوزدهم، نظام بروکراسی اداری،‌ به هم خوردن نظام سنتی خانواده و ... همه چیزهای دیگری که اگر در جو استقلال ـ‌ پرسپولیسی تفکر در ایران راجع به آن‌ها صحبت کنی متهم می‌شوی به این‌که مخالف علم و توسعه هستی و طرفدار فردیدی و تفکر سلبی داری و ...

یعنی به نظر من یک مطالبی که اگر بخواهی با بحث فلسفی به مخاطبت بگویی باید خودت را بکشی و ده تا شاهد از آثار سنت‌گرایان و داوری و گنون و شوان و آوینی و امام(ره) بیآوری، در قسمت‌هایی از این آثار به وضوح و راحتی بیان‌شده و در قالب اثر هنری به مخاطب منتقل می‌شود.

و من متعجبم که این روشنفکران ما که اینقدر ادعا دارند واقعا چی‌کار می‌کنند؟

چشم ما اینقدر اشکال دارد که این‌‌جوری می‌بیند یا واقعا این‌ها این کتاب‌ها را درست نخوانده‌اند.

به نظر من یک مقدار از توجه به ادبیات روسیه و کارهایی هم که راجع به آن در ایران شده‌است با رویکردی سیاسی و متأثر از قدرت تاریخی حزب توده در ایران انجام شده‌است. اکثرش هم به این که فلانی در سال چند به دنیا آمد و در سال چند مرد خلاصه می‌شود و یا به تحلیل‌های دست چندم ادبی و دور هم خوش بودن؛

(از علما هم که در این زمینه زیاد انتظاری هم ازشون نیست انتقاد نمی کنم چون در این چند وقت اخیر در پاسخ به کامنت‌ها و مطالب قبلی و اینها به قدر کافی ازشون انتقاد کردم!)

به هرحال این‌که توصیه می‌کنم این داستان را بخوانید که فکر نکنید هرکس نقد غرب کرد ایدئولوژی‌زده است.

برای مخاطبانی که سابقه مطالعاتی در زمینه‌ای که به غرب‌شناسی مصطلح شده‌است ندارند توصیه می‌کنم قبل از خواندن ادبیات روسیه و این داستان حداقل این سه کتاب را خوانده باشند:

جوان مسلمان و دنیای متجدد/سید حسین نصر، آسیا در برابر غرب/داریوش شایگان، توسعه و مبانی تمدن غرب/شهید آوینی.

در مورد ادبیات روسیه احتمالا یک پست دیگر هم بنویسم بعد از تمام کردن آناکارنینا که چند وقتی است مشغولش هستم.

چمدان

nafsaniat — Sun, 20 Sep 2009 17:56:28 GMT

حاشیه...

● حاشیه خاصی نیست. عید مبارک. نماز روزه‌ها قبول.

● شهوت نوشتن راجع به ادبیات روسیه را دارم که فعلا خودم را کنترل می‌کنم. انشاالله بزودی .

● خواندن این مطلبی که پارسال نوشته بودم هم در این ایام خالی از لطف نیست.

در راستای نوشتن برای فطرانه (هیئت وبلاگی سبو) این پست را می‌نویسم.

هر چند دوست ندارم پستی بنویسم که در بین پست‌های دیگرم نقش برنامه‌های مراجع معظم تقلید در بین سایر برنامه‌های تلویزیون در این ایام را داشته باشد که فکر کنم فقط مسئولین بیوت آن‌ها را تماشا می‌کردند...

استحضار دارید که یکی دو ماه پیش سفر عمره بودم.(+ و +)

حاج آقای همراهمان (حاج آقای عمومی) در روزهای آخر سفر توصیه خوبی می‌کرد و مثال خوبی می‌زد که همان را برایتان می‌نویسم.

روزی که بچه‌ها مشغول بستن ساک‌هایشان برای ارسال به فرودگاه جده بودند می‌گفتند همه شما سوغاتی‌های مختلفی تهیه کرده‌اید و الآن سعی می‌‌کنید شکستنی‌ها و سوغاتی‌هایی که احتمالا صدمه می‌بیند را درجای مناسبتری قرار دهید که آسیب نبیند یا مواظب ساکتان هستید که جوری با طناب آن را ببندید که در جابجایی چیزهای داخل آن صدمه نبیند.

می‌گفتند سعی کنید برای سوغاتی‌های معنوی‌ای که حاصل این سفرتان هست همین‌قدر نگران باشید.

می‌گفتند رسیدید تهران، مواظب باشید در فرودگاه یک‌دفعه جو نگیردتان با دخترخاله‌تون روبوسی کنید!

من هم فکر کنم بعد از ماه رمضان هم همین حرف قابل تأمل باشه؛

باید مواظب بعضی چیزهایی که در این یک ماهه بدست آوردیم باشیم.

سحرخیزی، انس با قرآن، کم خوردن و کم خوابیدن و ... اینها همه سوغاتی‌هایی هستند که باید از آن‌ها مراقبت کرد برای بهره‌گیری در بقیه ایام سال؛

دوستت دارم مرد!

nafsaniat — Sat, 12 Sep 2009 10:03:18 GMT

حاشیه...

● شماره جدید هابیل روی دکه هاست، من هم یک مطلب دارم آنجا. بخرید.

این شماره هابیل انصافا1000 تومان می‌ارزد.

چون در راستای کارهای خارق‌العاده مسکی‌ها بمناسبت پرونده‌ای با عنوان "دفاع مقدس زرد" برای فیلم اخراجی‌ها با یک تکه لنگ به فروش می‌رسد!

البته مقالات و کارهای متنوع و قابل استفاده‌ در این شماه زیاد است.

● اول تصمیم داشتم همان مطلبی را که برای هابیل نوشته بودم برای این پست بگذارم ولی خب این مطلب اومد دیگه. كاملش را در ادامه مطلب بخوانيد.

● ابن ابی عمیر از صادق آل محمد صلوات الله علیهم اجمعین روایت می‏کند که حضرت فرمود:

«تقول فی العشر الاواخر من شهر رمضان کل لیلة:

«اعوذ بجلال وجهک الکریم ان ینقضی عنی شهر رمضان او یطلع الفجر من لیلتی هذه و لک قبلی تبعة او ذنب تعذبنی علیه یا رحمن یا رحیم‏»

در دهه آخر از ماه مبارک رمضان هر شب می‏گویی:

پناه می‏آورم به جلال و جمال کریمت، از اینکه سپری شود ماه رمضان از من، یا صبح امشبم بدمد، در حالی که تراست از ناحیه من گناهی یا بدی و دینی که عذابم کنی بر آن، ای رحمان و رحیم.

....حرف های نماز جمعه دیروز تهران که در آن به برخی کدهایی که به همین تحلیل ربط داشت اشاره کردید باعث شد تا این پست را بنویسم که بگویم احساس می‌کنم بخاطر همه کارهایی که در این مدت انجام دادید خیلی بیشتر از قبل شما را دوست دارم:

بخاطر این‌که از سر رأی ما دهاتی‌هایی که گشنه بودیم و پول گرفتیم! یا این‌که گول خوردیم و فرق تورم نقطه‌ای و متوسط را نفهمیدیم! و به احمدی‌نژاد رأی دادیم، به خاطر نظر هاشمی و موسوی و خاتمی و کروبی و برخی مراجع نگذشتید و رأی ما را باطل نکردید،

بخاطر همان پیام روز شنبه‌ی پس از انتخاباتتان که ما بیست و پنج میلیون را در مقابل آن‌همه آدم حسابی موجه که آن طرف بودند و می‌خواستند انتخابات را ابطال کنند،آدم حساب کردید،

بخاطر این همه فشار که از ناحیه دوستان سابق تحمل کردید،

بخاطر اهانت‌هایی که امثال هادی غفاری و کدیور و ... در این مدت به شما کردند و تحمل کردید،

بخاطر تحمل خنگی نخبگان سیاسی و فرهنگی مملکت،

بخاطر تحمل درد ندانم‌کاری‌های نیروی انتظامی و صدا و سیما و بسیج،

بخاطر تحمل کارهای عجیب و غریب احمدی‌نژاد،

دوستت دارم مرد!

همین.

مطلب كامل را در ادامه مطلب بخوانيد.

رگبار هذیان

nafsaniat — Sun, 06 Sep 2009 04:56:18 GMT

حاشیه...

● بازگشت تله پاتی

● خب، كابينه هم كه رأي آورد،

من كلا از اين كه احمدي‌نژاد در راستاي كابينه انفجاري! كردان را براي وزارت علوم معرفي نكرده بود! در پوست خودم نمي‌گنجيدم! و دوست داشتم همه كابينه رأي بيآره.

● در مجموع هم از رأي آوردن يك وزير غيرنفتي براي وزارت نفت، رأي آوردن اولين وزير زن و اين‌كه از هول اين قضيه در اومديم! و اين كه يك وزير سفت‌تر براي وزارت علوم انتخاب شد خوشحالم .

ضمنا از رأي نيآوردن علي آبادي هم خوشحالم.

● "راهنمایی مقام معظم رهبری مبنی بر این كه به نظر رییس‌جمهور در كارآمدی افراد پیشنهادی اعتماد كنیم"

اگر اين مطالب مربوط به پيام رهبري به مجلس هم درست باشد بايد از آقاي باهنر پرسيد پس چرا ولايت پذيري نداشتيد و به همه رأي نداديد؟

به نظرم اگر مثل ماجراي مشائي، رجانيوز و چند تا از دولتي‌ها هم به اسناد محرمانه بيت دسترسي داشتند مي‌توانستند مثل سايت الف در ماجراي مشائي، شمارشگر ولايت پذيري مجلس را تو سايتشون راه بياندازند و فرياد واولايتا سربدهند و از رهبري به اندازه كافي در معادلات سياسي‌شون استفاده كنند.

یکی‌ دو سالی می شود که به واسطه يك مسئولیت کوچک در یکی دو تا از جلسات مدیران فرهنگی کشور شرکت می‌کنم. تجربیات و نکات آموزنده‌ای برایم داشته است.

یکی از نکات مهم شرکت در این قسم جلسات، یادگرفتن بعضی راه‌کارهای رشد! در مجموعه‌های دولتی است که مِن‌باب شروع به کار دولت جدید و بازارِ گرم رایزنی‌ها با این و آن برای تغییر پست‌ها و جابجایی آدم‌ها به چند نمونه کوچک از این تجربیات ارزنده! اشاره می‌کنم؛

اگر با بکارگیری آن‌ها رشد کردید هوای ما را هم داشته باشید:

1. اینترنت را جدی بگیرید!(بسیار مهم، از مهمترین راه‌کارهای رشد در سیستم!)

یکی از مهمترین ابزارهای رشد در جلسات بالا! اینست که دستتان از خبرهای زرد فرهنگی و سیاسی پر باشد و بتوانید در جلسه حرف‌ها و خبرهایی را بگویید که همه را سورپرایز کند و بعد هم پز بدهید که بله در سایت فلان این مطلب آمده بود.

مثلا همین خبرهای رابطه جومونگ با صهیونیسم که این روزها ایمیل و اخبار ش رد و بدل می‌شود؛ مدیران فرهنگی از کشف چنین اخباری در پوست خود نمی‌گنجند و اگر شما اولین کسی باشید که در جلسه این موضوع را برای رئیستان طرح می کند می‌توانید به ارتقا در سیستم تا دو سه رده بالاتر در آینده‌ای نزدیک امید داشته باشید.

بعضی وقت‌ها هم خوب است که بعضی از همین اخبار جالب را برای مدیران بالادستی پرینت بگیرید و با یک یادداشت هیجان انگیز، ترجیحا با عنوان "فوری" یا "محرمانه" برایشان بفرستید.

من که اگر جایی مدیر شدم اولین کاری که انجام می‌دهم اینست که یک سیستم پمپاژ اخبار زرد فرهنگی-سیاسی برای مدیران بالادستی در اداره مربوطه تأسیس می‌کنم و مطمئن هم هستم که دوساله تا معاونت سازمان مربوط رسیدم!

2. اعتماد بنفس:

اصلا مهم نیست که فلان مطلب را نخوانده‌اید، فلان کتاب را ندیده‌اید یا از آن اطلاع ندارید. مهم اینست که وقتی کسی در جلسه آن مطلب را طرح کرد شما هم با اعتماد بنفس کامل، خودتان را مطلع نشان دهید و بحث را ادامه بدهید.

بگویید که بله اتفاقا بنده با فلانی از نزدیک نشست و برخاست داشته‌ام. پسرخاله‌ آقای فلان که آن حرف را زده همشهری ماست. اتفاقا فلان‌جای حرفش در اون یکی کتابش که من خوندم خیلی خوب بحث شده است و.....

در مورد پیگیری هر کاری هم که انجامش بر عهده شما بوده است و انجامش نداده اید مهم است که از همین موضع اعتماد بنفس وارد قضیه بشوید و وانمود کنید که همه‌چیز مرتب است.

3. همیشه بعد از رئیس موضع بگیرید.

برای موضع گرفتن در جلسه اصلا عجله نکنید. مطمئن شوید که دیدگاه رئیس را کشف کرده‌اید بعد حرف بزنید.

یک سری نکات دیگر هم هست که خب بگم همه‌تون رشد می‌کنید، دیگه جای رشد برای خودم نمی‌مونه!

پی نوشت:

1. در مواقع فکر کردن به این مقولات و شرکت در این قسم جلسات، بعضا این آهنگ علیرضا عصار در ذهنم نواخته می‌شود:

من از رگبار هذيان در تب پاييز ميترسم

از اين اسطوره هاي از تهي لبريز مي‌ترسم....

2. یک جایی خوانده‌ام که آخر ما یخرج من قلوب الصدیقین حب الجاه؛ آخرین چیزی که از قلوب صدیقین خارج می‌شود حب جاه و مقام است.