یکی می گوید از خدا هیچ نمی فهمیم، آن یکی فلوچارت همه افعال و اسماء و صفات خدا را برایت رسم می کند.

یکی می گوید ملائکه مجردند، آن یکی می گوید ملائکه واقعا بال دارند! و تأکید می کند که عقل اول و دوم و ... و عقل فعال ساخته ذهن فیلسوفان است.

یکی می گوید نفس جسمانیة الحدوث و روحانیة البقاست آن یکی می گوید نه، بدن ذره ای بر این بدن مادی تقدم دارد.

یکی می گوید معاد جسمانی است.آن یکی می گوید معاد با جسم است ولی نه با این جسم مادی.

یکی شیخ صدوق را رد می کند، آن یکی ملاصدرا را....یکی سروش را نقد می کند دیگری شهید مطهری را.

وسط این همه دعوای کلامی بعضی چیزها هست که طعمش با بقیه حرفها فرق می کند:

لا اله الا الله عدد الليالى و الدهور

لا اله الا الله عدد امواج البحور

لا اله الا الله و رحمته خیر مما یجمعون

لا اله الا الله عدد الشعر و الوبر

لا اله الا الله عدد الحجر و المدر

لا اله الا الله عدد لمح العيون

لا اله الا الله فى الليل اذا عسعس و فى الصبح اذا تنفس

لا اله الا الله عدد الرياح فى البرارى و الصخور

لا اله الا الله من اليوم الى يوم ينفخ فى الصور

(دعا در دهه اول ذیحجه ، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شیخ صدوق)