حاشیه....

 

● کتاب رسانه  شیعه نوشته محسن حسام مظاهری منشر شد.

 

● آدم واقعا شک می کنه بعضی اخبار که روی اینترنت می بینه  واقعیند

یا مثل خبر تغییر قیافه روی کین طنزند.

این مصاحبه و پیشنهاد آقای علی مطهری از همون خبرهاست.

طرف مثلا سهمیه رایحه خوش خدمت بوده تو لیست نمایندگان تهران.

 

● چهارمین مدیرعامل پرسپولیس در کمتر از چهار سال.

این علی آبادی اگه یه کم فکر می کرد بعد تصمیم می گرفت هم بد نبود.

 

 

● فلسطینیها شافعی هستند، نه ناصبی، کوتاه و ضروریه بخونید. 

 

● این پست وبلاگ تله پاتی را هم بخوانید و کامنت بذارید.

(چی کار کنم دیگه؟! احمد ذوعلم یه پولی داده که اینجا یک حاشیه براش بنویسم!)

 

 

 

اپیزود اول

شب عاشورا به یکی از حزب اللهی ترین هیئت های اصفهان میروم.

جلسه خوب و قابل استفاده ای بود...

ولی به نظرم شعر آخر جلسه شان خیلی حرف داشت. این شعر که همراه با پخش روی پرده ویدئو پرژکتور توسط همه زمزمه می شود اینطور شروع می شد:

« میشه بهشتو روی زمین پیاده کرد نمونش کربلا...»

به این موضوع زیاد نمی پردازم که بکار بردن واژه هایی از سنخ "پیاده کرد" و امثالهم در شعرِ مربوط به امام حسین علیه السلام با عالم حسینی بیشتر نسبت داره یا با عالم حرف های کوچه بازاری.

چیزی که بیشتر برایم اهمیت داشت و اعصابم را خرد کرد تصویر یک کربلای آرامبخش بود که هیچ بویی از جهاد و مقاومت و حتی تلاش در آن نبود، منظره ای به شدت رمانتیک و آرامبخش از امام حسین و کربلا تصویر می شد. فرکانس واژه هایی مثل "می" ، "میخونه" و "عشق " در بین شعرهایی که در چند سال اخیر در همین محفل شنیده بودم واقعا بی سابقه بود.

بیشتر تصویر رزمنده ای که به یک آرامبخش نیاز مبرم داره تو ذهن آدم برجسته می شد تا رزمندگان اسلام و فرزندان انقلابی امام خمینی(ره).

حداقل توی این اوضاع و احوال غزه انتظار بیشتری داشتم...

 

اپیزود دوم

معرفت و ایمان در نظام معرفتی آیات و روایات با عمل ارتباط وثیقی دارند. در بسیاری موارد نوعی سلوک عملی به انسان معرفت می دهد و از طرف دیگر علمی علم است که نوعی تقوای عملی و تنبه و تذکر و توجه به حضرت حق را در رفتار آدم برانگیزاند. در روایات می خوانیم که علم عمل را صدا می زند اگر پاسخی شنید در وجود آدم مستقر می شود و در غیر این صورت علم و حکمت از وجود آدم پر می کشد.( إِنَّ الْعِلْمَ يَهْتِفُ بِالْعَمَلِ فَإِنْ أَجَابَهُ وَ إِلَّا ارْتَحَلَ عَنْه‏)

احساس میکنم وضعیت امروز ما و شعارهای حسینی مان در برابر فجایع غزه هم چنین وضعیتی است. باید کاری انجام بدهیم بیشتر از آن که شعار بدهیم و بیانیه صادر کنیم.

کمک تسلیحاتی و بررسی مداخله نظامی مستقیم یا غیر مستقیم در این قضیه و مطالبه از مسئولین نظامی ذیربط در این رابطه تنها چیزی است که به ذهنم میرسد.

 

پی نوشت:

سخنرانی آتشین  و پرسوز شهید مطهری در مورد اسرائیل (شمر 1300 سال پیش مرد، شمر امروز را بشناس...)

 

بعد نوشت:

این پست وبلاگ آقای معلمی را هم بخوانید، گفته اند: ... تندروی احساسی در هرجا رخ نمایانده چهره دین را مشوش کرده است...